سيب و حوا

یارب مباد که گدا معتبر شود...

appleeve — Tue, 15 Dec 2009 10:46:18 GMT

- میگه قراره یک چهارم پول رو بذارم تو بانک

یک چهارم رو زمین بخرم

یک چهارم رو هم بندازم تو کار ( با چه پزی هم این حرف رو می زنه خب حق داره مبلغ میلیاردی وام این حرف ها رو هم داره!!!)

میگه راستی از دوستتون پرسیدی آزمایشگاهی که معتبر باشه و برام درست و حسابی یه ماده رو تجزیه کنه کجاست؟ آخه به هرحال باید تولید سرسمپلر رو شروع کنم دیگه...

- میگه یه زمین دیدم توی شمال قراره بریم بخریمش...

- میگم راستی قرار بود نمایشگاه راه بندازی چی شد؟ من ۲ نفر رو برات پیدا کردم که حاضرند غرفه کتاب کرایه کنند

- میگه اونو که برگزار کردم رفت ولی فایده ای نداشت اخه سودش اونقدها زیاد نیست...

- میگم چه بی خبر! چرا به ما که نزدیکتیم چیزی نگفتی؟

- میگه آخه کرایه غرفه بالا بود از پسش بر نمی یومدید!

- میگه مرحله اول بورسیه رو قبول شدم و شاید هم برای دکترا رفتم کانادا. البته هنوز درست تصمیم نگرفتم!

- میگه یه سری پروژه جدیده دارم با دکتر... صحبت می کنم که طرحش کنیم و تو بیمارستان انجامش بدم آخه اینجا دیگه خیلی فایده ای نداره...

- میگه و میگه و میگه و میگه...

- خب من دارم میرم کاری نداری؟

- میگم ،آقای فلانی تورو بیشتر از من می شناسه میشه خودت درباره این کتابه باهاش صحبت کنی؟

- میگه حالا ببینم دلم برات می سوزه یا نه؟!!!!!!

می خوام بهش بگم اونکه لایق دلسوزیه تویی که نگرانتم بدجوری با مخ زمین بخوری/ می خوام بهش بگم این همه هندونه رو با هم برداشتن عاقبت خوبی نداره/ می خوام بهش بگم یه کار رو بچسب و درست پیش برو من این مسیر رو رفتم و می دونم آخرش چیه.../ می خوام بهش بگم این کارهات کوچکترین تاثیر مثبت و منفی در من نداره / می خوام بهش بگم این راه که میروی به ترکستان است

ولی نه! هیچی نمی گم ...

از دست کدوم؟؟؟؟؟؟؟؟

appleeve — Tue, 08 Dec 2009 16:13:18 GMT

از اون روزهاییه که خواهر عزیز من لطف کردند و تو درس های پسر خاله به ایشون کمک می کنند...

بعد یه ربع صدای جیغ و هوار خواهر من تو هواست که چطور نمی تونی مسئله های به این سادگی ریاضی رو حل کنی؟؟؟؟؟؟؟

خلاصه واسطه میشم و جو رو آروم می کنم که به بقیه درس ها برسند.

حالا نوبت انشا نوشتنه:

- یاسمن! قدرتمند رو چطوری می نویسند؟

- وااااااای فرنام آخه من از کجا باید درس تورو بدونم؟یا با ت دو نقطه است با با دسته دار دیگه!!!!!!!!!!!!!!!!!

کانون پرورش فکری کودک و نوجوان تو خیابون حجاب یه جشنواره مطبوعات کودک و نوجوان برگزار کرده که برای فروش کتاب هامون جای خیلی مزخرفیه ولی برای بازدید دیگران جاییه که فکر می کنم ارزش اومدن داشته باشه...

چه کتابی؟

appleeve — Mon, 30 Nov 2009 05:40:18 GMT

یه خواهش ازتون دارم

می خوام اگه اشکالی نداره بهم بگید کلاً فرد کتابخونی هستید یا نه؟

و اینکه ۵ تا از کتاب هایی که خوندید و هیچوقت از یادتون نرفته یا خیلی زیاد تحت تآثیر قراد دادتتون رو برام بنوسید.

اشکالی نداره؟

خب از خودم شروع می کنم:

وانیل و شکلات: نویسنده آزووا کاساتی مودینیانی

خانم : مسعود بهنود

سووشون : سیمین دانشور ( تو نوجوونیم واقعاً تحت تاثیر قرارم داده بود)

تاریخ تمدن : ویل و آوریل دورانت ( بعد سال ها خوندن هنوز تمومش نکردم ولی کتاب یا بهتر بگم مجموعه کتاب بی نظیریه که چندبار خوندن رو می طلبه)

فاطمه فاطمه است : دکتر شریعتی

شما چطور؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

جزیره قشم

appleeve — Tue, 24 Nov 2009 08:29:18 GMT

سفر به قشم جز به یادموندنی ترین سفرهاییه که میشه رفت و از همه چیز لذت برد...

همه چیز اونجا جمعه... از آثار تاریخی گرفته تا طبیعت بکر و دست نخورده تا تنها ژئوپارک خاورمیانه تا مرکز خرید هایی که داره سعی میشه شیک و قابل قبول برای ایرانی های لوکس پسند درست بشه با اجناسی بی نهایت خوب و ارزون که حتی من متنفر از خرید رو هم دست پر بر می گردونه!

جزیره هنگام که می تونید تو جزیره های کوچکتر اطرافش به راحتی شنا کنید و آفتاب بگیریرد بدون وجود مزاحم و بدون احتیاج به طرح سالم سازی! اگر هم خواستید نقش حنا رو بدنتون بندازید دخترهای محلی اونجا زیباترین طرح ها رو براتون می زنند.

اگر مثل من هم هوس غواصی و هیجان به سرتون زد زیر آب جزایر مرجانی فوق العاده یا ماهی های رنگ و وارنگ و توتیا و ...انتظارتون رو می کشند که تا مدت ها تصاویر تو ذهن حک می شند .

عکس هایی که مربی غواصیم تو زیر دریا گرفت:

می تونید رو قایق بشنید و بازی دلفین ها رو از نزدیک تماشا کنید.

می تویند برید دره ستاره ها و نقش نگاری که فرسایش طی 2 میلیون سال رو سنگ ها و صخره ها به وجود اورده رو ببینید.

یا تو جنگل حرا کنار گیاهان عجیب و گونه های مختلف پرنده ها و حیوانات راه برید...

غارهای خربس، قلعه پرتغالی ها، بادگیر های بندر لافت، و ... جاهای دیدنی قشم هستند.

رستوران های دریایی با غذاهای فوق العاده لذیذ ...

نمی خواستم حالا که بعد اینهمه مدت دوباره دارم می نویسم اینطورنوشته ام تبلیغاتی باشه. ولی واقعآ حیفه همچین منطقه ای توی کشورمون وجود داشته باشه و عشق آزادی های ظاهری ما رو به بعضی شهر های کشورهای اطراف سوق بد. واقعآ حیفه...

كينه از نوع شتري!!!!!!!!

appleeve — Tue, 20 Oct 2009 11:10:18 GMT

۱۱ سال پيش با دوستان همكلاسي قرار گذاشتيم تو تاريخ ۸/۸/۸۸ همديگه رو جلوي در مدرسه دوباره همديگه رو ببينيم.

خب هنوز هم با چند نفر از دوستان اون دوره ارتباطم رو حفظ كردم...

ديروز يكي از همين دوستان با من تماس گرفته كه اركيد بيا دوستاي اكيپ خودمون رو پيدا كنيم و ساعت قرار رو عوض كنيم.

دليل جالبي هم داشت!

- مثل اينكه يادت رفته مهديه و دورو بري هاش چطور تو كلاس هاي .... زيرآب ما رو زدند و دعوامون شد؟

(باورم نميشه بعضي كينه ها بتونه اينطور سال ها موندگار بمونه!!!!)

كينه هاي الكي بابت مسائل الكي تر!

بازی جدید

appleeve — Fri, 16 Oct 2009 07:13:18 GMT

کتایون عزیز خواسته و ناخواسته منو به بازی دعوت کرده که طبق قانون این بازی من باید ۱۰ از چیزهایی که دوست دارم و ندارم رو بنویسم. ولی هرکاری کردم از چیزهایی که دوست دارم فاکتور بگیرم کمتر از ۲ تا ده تایی نشد:

۱- ماساژ گرفتن رو دوست دارم بخصوص اگر ماساژورش حرفه ای هم باشه

۱- دیوانه هر دو تا کارم هستم

۲- مهمونی دادن و مهمونی رفتن و رقصیدن

۲- بوی کتاب

۳- چیپس و پنیر

۳- آرم طرح ترافیک رو ماشینم رو

۴- زیرزمینمون

۴- سفر کردن و عکس انداختن

۵- آشپزی کردن و دسرهای مختلف درست کردن

۵- شامپو کردن و شستن سر تو ارایشگاه

۶- عاشق بچه های زیر 5 سال هستم به مدت نهایت 10 دقیقه

۶- وبلاگ بازی رو یه ذره خیلی زیاد

۷- بهشت زهرا رو...

۷- پیاده روی بخصوص تو این فصل...

۸- عاشق بوی بنزین و رنگ روغنم و بوی ملحفه تمیز

۸- سینما و تئاتر به وفور

۹- عاشق سورپرایز کردن و سورپرایز شدنم به حد مرگ

۹- از تنوع تو همه چیز خوشم می یاد

۱۰- لواشک و ترشیجات و آلوچه و آب انار.

۱۰- پیانو زدن و دفترخاطرات پر کردن رو نمی تونم ول کنم

چیزهایی که دوست ندارم رو هم هرچی به مغزم فشار اوردم به ۱۰ تا نرسید:

۱- بوی بدی که تو صندلی تاکسی ها نفوذ کرده و هیچوقت هم نمی ره

۲- از موبایلم متنفرم!!!!!!!

۳- واسطه آشتی بین دو نفر شدن(خب اگه دونفر نتونند مشکلشون رو با هم حل کنند من چرا اون وسط نقش نخود رو بازی کنم؟)
۴- حرف و حرف کشی

۵- انبارگردانی کتاب و شمارش 1000000000000 تا کتاب!

۶- مقنعه مشکی

۷- فیلم خشن یا ترسناک

۸- خرید کفش و لباس (احساس مرگ می کنم)

خب کامترهای شماره ۳، ۸، ۱۱، ۱۸ بازی رو ادامه می دید؟

باز هم کتاب!

appleeve — Mon, 12 Oct 2009 02:36:18 GMT

عاشق بعضی از ادم هایی هستم که شعور و ادب اجتماعی درستی ندارند ولی لاجرم کل دنیا بدهکارشون هستند...

استاد بنده که با اون فلاکت کتابش رو به چاپ رسوندم حتی بعد ذوق و شوقی که بابت به قول خودش تولد فرزند کوچکش به خرج داد. به خودش زحمت نداد یه تماس بگیره و حالا از من نه از پدرم یه تشکر خشک و خالی هم حتی نه! یه خسته نباشی بگه!

فقط بعد چند روز یادش افتاده عکسی که از تو کتاب چاپ شده چرا اینقدر پیر نشونش می ده و اینقدر بد چاپ شده؟ و برای توبیخ من رو بعد ۲ هفته امروز به دفترشون احضار فرمودند.

حدا اخر و عاقبت ما رو با این چشم سفید های عالم ختم بخیر بگردونه!!!!!!

خیلی از دوستان درباره نحوه چاپ و اینجور حرفا سوال داشتند منم هرچند سعی کردم خلاصه بنویسم ولی چون خیلی طولانی شد تو ادامه مطلب اوردم که هرکس سوالی در این رابطه داره اونجا رو بخونه و بقیه عذاب اضافی نکشند:

برگشتم!

appleeve — Mon, 05 Oct 2009 18:37:18 GMT

خب بالاخره از ایالت تبریز برگشتم ( به خدا خودشون اینطوری می گند!)

حیلی خسته تر و بی حوصله تر از اونم که بخوام از اونجا بنویسم. هرچند که به جز غر زدن چیز دیگه ای هم وجود نداره!

این سفر تو تا چیز خیلی قشنگ برام داشت. یکی مرور شدن خاطرات یه سفر خیلی خوب چند سال پیش به این شهر...

یکی هم.....

نمی دونید چه لذتی داشت تو شهری که همه به جرم فارسی حرف زدن بهت یا بی اعتنایی می کنند یا دعوا دارند

یک دوستی از دنیای مجازی تبدیل به واقعیت بشه و تو اوج کار و سختی های آخر نمایشگاه بی منت پیداش بشه و دستت رو بگیره. هیچوقت روزی که شروع به نوشتن تو اینجا رو کردم فکر نمی کردم اینجا بتونه جایی بشه برام برای پیدا کردن دوست ها و دوستی هایی به این با ارزشی. ممنونم فرهود عزیز. ممنون

دوباره سوتی!

appleeve — Sun, 27 Sep 2009 09:26:18 GMT

پریشب دو جا تولد دعوت بودم و هیچکدوم رو هم نمی شد پیچوند. تصمیم گرفتم زود حاضر بشم و یه دوساعتی تو مهمونی دوستم باشم و بعد زود خودم رو به منبر دوم برسونم.

برای اینکه بین دو نفر هم تبعیض قائل نشم از یه کیف فروشی دو تا کیف پول هم قیمت خریدم و بدبختی از اینجا شروع شد که جعبه های کادوی جفتشون یکی بود ولی تو یکی کیف مردونه و اون یکی زنونه.

منم که همینطوری گیج می زنم وای به حال اینکه عجله هم داشته باشم.

دیگه دیگه اینکه کلی اونشب تو هر دو جا خوش گذروندیم تا اینکه دیروز یکی از دوستان مشترک زنگ زد و دلیل اینکه چرا برای سحر کیف مردونه کادو بردم و اینا رو پرسید. منو می گی مثل شیربرنج وا رفتم... حالا نمی دونم چیکار کنم با این سوتی عظیمی که دادم؟

البته حالا که فعلآ یه یک هفته ای دارم می رم تبریز برای نمایشگاه کتاب.ولی ... وای یادش می افتم می لرزم.

الان هم با اقای دکتر قرار دارم که کتاب رو بهش تحویل بدم. دیگه این سرطان از سرم باز شد.ولی کادو ها رو چیکار کنم؟

حالا خدا کنه فروشم وانجا بد نباشه. اولین باره که دارم خودم نمایشگاه شهرستان رو می رم و کلی استرس دارم. اه چقدر چرت و پرت می نویسم؟!

کار من!

appleeve — Tue, 22 Sep 2009 19:07:18 GMT

دیگه یه پا شدم زن سعدی واسه خودم! خداییش هی مسافرت رفتن چه حالی میده ها!

فقط حیف که رودخونه خشک شده زاینده رودی که تا چندسال پیش شب ها روش قایق سواری می کردیم و حالا مردم توش راه می رند و گوسفندها چرا می کنند واقعآ ناراحت کننده و باعث شرمه!!!!!!

ولی از اینها بگذریم خیلی عصبی و کلافه ام! می دونی؟ خیلی سخته یه عمر برای رسیدن به یه جایگاه یا موقعیتی تلاش کنی ولی...

کلآ آدم خود جوشی بودم از بچگی . جز اولین بچه هایی بودم تو کلاس که شب امتحان دیگه مادرم نه دیکته بهم می گفت و نه علوم رو ازم سوال می کرد.

15 ساله بودم که شاگرد پیانو ( اِی یکی دو نفر) گرفتم و با ساعتی 200 تومن بهشون موسیقی یاد می دادم.

18 سالگی بعد قبولی تو کنکور از اونجایی که نیمسال دومی بودم سریع تو انتشارات خاله ام مشغول به کار شدم و تقریبآ همه کارش رو انجام می دادم. بعضی وقت ها تا 10 شب تو لیتو گرافی با هم می موندیم. بعضی وقت ها باید شرق و غرب و شمال و جنوب تهران رو واسه کارها گز می کردم... طوری بود که کلی رابطه و آشنا برای خودم پیدا کرده بودم و خیلی ها ( مثل ناشران زن من رو بیشتر از خاله ام می شناختند)

بعد برای یه همایش به طور موقت تو مرکز پژوهش هنر ارشاد مشغول به کار شدم و یه چیزایی اونجا یاد گرفتم ( بخصوص نحوه حنثی کردن انواع زیرآب زنی )

ترم سوم دانشگاه بود که با یه گروهی مشغول تحقیق رو یه سری قارچ ها شدیم. جمع کردن این قارچ ها و کشت دادنشون و شیفتی بالا سرشون وایستادن واسه چند ماه داستانی بود...

راستی شده واسه تحقیق 8 ماه عقرب تو اتاقتون نگه دارید؟

شده اسکلت چندین حیوون رو مجبور باشید از گوشت جدا کنید و به هم بچسبونید؟

شده واسه یه تحقیق دانشگاه معمولی به خاطر استقبال زیاد سالن مخصوص دفاعیه ها رو مجبور بشند بهت بدند؟

تمام مدت تحصیل یا کارآموزی کار کردم یا درس دادم.

اون یک و نیم سال آخرتحصیل رو هم که با یه شانس بزرگ تو جایی که هرکسی که عاشق رشته ژنتیکه آرزو داره توش کار کنه مشغول به کار شدم. اونم رو پروژه ای که تبدیل به 3 تا مقاله بین المللی شد.

یه انتشارات کوچو لو رو هم شروع کردم به گردوندن. که افتخارم به اینه که کتاب الکی و بزن در رو از توش در نمی یاد بیرون.

کتاب کودکم رو تا سوئیس هم برای کتابفروشیشون می خرند و همین کتاب آخری که تو پست قبل اونقدر ذوقش رو کردم از تیراژ 3000 تا ( کتاب تخصصی) 2400 تاشو پیش فروش کردیم.

درسته خیلی جاها خیلی شانس ها اوردم ولی کسی هم نمی تونه منکر زحمت هایی که کشیدم بشه...

اونوقت 3 روز پیش که یکی از آشناها تو جایی مشغول کار شده و حقوق نسبتآ خوبی هم می گیره! مادر من با لب و لوچه آویزون می یاد بهم میگه دست راستش رو سر شما. نمی دونی چه کار خوبی پیدا کرده با چه حقوق خوبی !

نمی دونم چرا یادش رفته حقوق یک سال اونو من از یه نمایشگاه 10 روزه کتاب در اوردم؟

چرا یادش رفته موقعیت شغلی من چیه؟

یادش رفته من خودم تقریبآ دو برابر حقوق اونو حقوق می دم.

یادش رفته تو جایی کار می کنم که استاد دانشگاهم بهم میگه روم نمیشه از اونجا بگم بیای تو دانشگاه ما کار کنی.

اونم این حرف رو نه به خواهر بیکارم که به من می زنه!

نمی دونید این حرف از دهن عزیزترین کس آدم که همیشه مشوق و پشت و پناهت بوده چقدر درد آور بود...

یک آن احساس کردم شاید تمام این کارها به قدری پوچ بوده که واقعآ دارم خودم رو گول می زنم و جدی جدی الکی دویدم.

نمی دونم! شاید حقوق خوب گرفتن می ارزه به تکاپو داشتن و یه جا نگندیدن.

شاید اصلآ درستش این بود که به جای این دویدن ها دنبال یه آشنا یا نیازمندی ها می گشتم برای یه کاری که مثلآ سمتم باشه رئیس بخش پاچه خوار های مقیم مرکز یا همچین چیزی؟!

شاید هنوز هم دیر نباشه.....